Blog

Wieczorne fotografowanie przynosi rezultaty. Czas rui saren jest ciekawym okresem, w którym kozły poszukują nowych partnerek, a samice w dalszym ciągu opiekują się tegorocznymi młodymi. Złota godzina tuż przed zachodem słońca to świetny moment na uwiecznienie mamy z małymi sarenkami. Ciepłe, wieczorne światło dodaje uroku takiej scenie.

Z braku możliwości fotografowania wcześnie rano spróbowałem podejść do tematu przyrody wieczorową porą. Paradoksalnie wcześniej tego nie próbowałem. Patrolując samochodem okolicę natrafiłem na niewielkie zgrupowanie żurawi. Samochód to najlepsza czatownia toteż zdołałem fotografować przez dłuższą chwilę niezuważony. Ujęcie podrywającego się do lotu żurawia okazało się najlepsze z całej sesji.

Kontynuacja cyfrowych wykopalisk przyniosła kolejne znalezisko. Samotne drzewo pośród mgieł sfotografowane jesienią o wschodzie słońca czekało 7 lat na cyfrową publikację. Co ciekawe, fotografia ta znalazła się w mojej fotoksiążce „Fotografia lotnicza”. Dołącza do kolekcji w kategorii „Pejzarz”.

Grzebiąc dalej w cyfrowej szufladzie odnalazłem scenę, którą sfotografowałem 7 lat temu! Wiatraki, temat, który męczyłem swojego czasu intensywnie. Zapomniana fotografia wrzucona do niewłaściwej kategorii. Po tylu latach niech ujrzy światło dzienne. Kategoria “Pejzaż”

Porządkując zdjęcia na dysku natknąłem się na fotografię sprzed 10 miesięcy zrobioną poniekąd z nudów w czasie zasiadki na Zimorodka. Pomyślałem, że dam temu ujęciu szansę i wydobędę jego istotę w mojej ulubionej technice czarno-białej. Srebrny glob w pierzynie z cirrusów. Rezultat całkiem udany myślę.

Po ponad godzinnej sesji z Kowalikami przemieściłem się w poszukiwaniu czegoś innego. W promieniach popołudniowego słońca siedząc na drzewie śpiewał sobie Kos.

Po długo oczekiwanych deszczach nastąpił wylęg komarów. Z dostatku owadów korzystają nie tylko Dzięcioły ale też inne ptaki w tym Kowalik. Ten wyjątkowy akrobata dzięki swoim pazurkom, jak żaden inny ptak jest w stanie przyjąć zadziorne pozy zdające się przeczyć grawitacji. Dość trudny temat do fotografowania bo ptak ten jest bardzo ruchliwy.

W dniu dzisiejszym szybka akcja. Miałem dosłownie pół godziny w parku, żeby sfotografować upatrzonego dzień wcześniej Dzięcioła dużego. Obserwacja wykazała, że dzięcioł skacze z drzewa na drzewo na bardzo małej wysokości, prawie nie płoszy się. Zachowanie takie to doskonała okazja do sfotografowania tego ptaka. Intuicja mnie nie zawiodła. Okazało się, że zarówno samiec jak i samica zbierają pokarm dla młodych w postaci komarów. Po uzbieraniu pewnej partii owadów dzięcioł odlatywał, prawdopodobnie do dziupli po czym kila minut później wracał. Na jednej z fotografii zdołałem ująć zarówno ptaka z owadami w dziobie jak i cel jego zbiórki.

Prezentuję pierwsze porządne zdjęcie wykonane fotopułapką. Ten typ fotografii przyrodniczej pozwala uchwycić momenty w przyrodzie, które często są niemal niemożliwe do sfotografowania przy obecności fotografa. Pozornie łatwiejsza dziedzina ale okazuje się, że wcale nie. Kadr jest z góry ustalony i musi być dobrze przemyślany, poprzedzony wcześniejszą pracą badawczą. Niezbędne jest wstępne ustalenie o jakiej porze pojawi się zwierze, w jakim punkcie planowanego kadru, skąd będzie wtedy padało światło, jak dobrać do tego parametry ekspozycji i na jaki punkt ustawić ostrość. Prezentowany kadr poprzedziły wielotygodniowe przygotowania. Pomimo tego, że cierpliwość podczas takiego fotografowania nie jest wystawiona na próbę, przygotowania bez wątpienia jej wymagają.

W drodze na żurawią zasiadkę już na samym jej początku niespodziewane spotkanie. Młody jeleń z zawiązkami poroża pożywiał się na skraju upraw rzepaku. Popatrzeliśmy na siebie przez chwilę po czym jeleń skrył się niespiesznie w pobliskim zagajniku. Ta krótka chwila wystarczyła na sfotografowanie zwierza.